Architectuur van projecten op basis van Collectief Particulier Opdrachtgeverschap (CPO)

Auteurs

  • Endry van Velzen De Nijl Architecten

DOI:

https://doi.org/10.7480/overholland.2019.20.4147

Samenvatting

Jarenlang kwam het leeuwendeel van de woningproductie in Nederland tot stand via grootschalige gebiedsontwikkeling met PPS (Publiek-Private Samenwerking)-constructies tussen gemeente, woningcorporaties en grote marktpartijen. Deze manier van werken kwam na 2008 grotendeels tot stilstand. PPS-constructies werden ontmanteld, bouw- en ontwikkelbedrijven hebben hun bedrijfsmodellen ingrijpend moeten aanpassen en woningcorporaties zijn sterk aan banden gelegd. 

In de luwte van de crisis ontstond langzamerhand een andere praktijk. Projecten werden kleiner om risico’s te beperken. De diversiteit aan initiatiefnemers nam toe. Naast grote marktpartijen wilden ook kleine beleggers, lokale bouwbedrijven en (groepen) particulieren investeren in de stad door de ontwikkeling en bouw van kleinschalige woonprojecten. Gemeentelijke diensten en stadsbesturen keken welwillend naar deze verbreding van initiatief, omdat daarmee toch nog enige productie viel te realiseren. 

Nu de bouw- en vastgoedmarkt na de depressie in een manische periode is beland, lijkt de prille praktijk van diverse, kleinschalige projecten te worden gesmoord in de retoriek van grootschalige productie. Het devies is ‘terug naar normaal’. Toch zou de stad erbij gebaat zijn als ze naast grote projecten ook kleinschalige ontwikkeling blijft stimuleren. 

##submission.downloads##

Gepubliceerd

2019-11-26

Citeerhulp

van Velzen, E. (2019). Architectuur van projecten op basis van Collectief Particulier Opdrachtgeverschap (CPO). OverHolland, 12(20), 165-176. https://doi.org/10.7480/overholland.2019.20.4147

Nummer

Sectie

Polemen